Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2011

Γιατί σε θέλω...


   Συνήθως δεν είμαι έτσι. Είμαι πάντα η συνεσταλμένη , "δύσκολη" , αθεράπευτα ρομαντική Ελένη, που περιμένει πως κάποια μέρα θα βρει το άλλο της μισό και θα ζήσει μαζί του " until death do us part".... Δεν θα είναι τέλειος... θα είναι απλά ο καταλληλότερος για μενα. Θα αγαπάω τα ελαττώματά του όπως θα αγαπάει κι εκείνος τα δικά μου και δεν θα μπορώ να ζήσω χωρίς αυτόν...
  Οκ, όταν λέω κάτι τέτοια στους φίλους μου πέφτει ΤΟ δούλεμα, ακόμα και απ τα κορίτσια. Το ξέρω ίσως το ιδανικό ταίρι για τον καθένα τελικά να μην υπάρχει, αλλά μάλλον σε κάποια προηγούμενη ζωή ήμουν πιγκουίνος... Οι πιγκουίνοι ξέρετε, αναγνωρίζουν τον ιδανικότερο σύντροφο γι'αυτούς από τη φωνή και τη μυρωδιά του και μένουν μαζί του για πάντα. Πόσο πιο εύκολα θα ήταν τα πράγματα για εμάς τους ανθρώπους αν όταν συναντούσαμε το "άλλο μας μισό"  με τις αισθήσεις μας καταλαβαίναμε  ποιός είναι. Εμείς σ'αυτή την κατάσταση, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να βασιστούμε στο ένστικτο και τους χτύπους της καρδιάς μας (πράγμα καθόλου αξιόπιστο)....
   Λοιπόν, συνήθως σκέφτομαι έτσι ... Όμως μερικές φορές δεν οδηγούν κάπου μόνο τα συναισθήματα. Είναι αυτό το πεδίο έλξης που κάνει δύο ανθρώπους να θέλουν τόσο πολύ ο ένας τον άλλο. Τα παρακάτω λόγια είναι αφιερωμένα στον αναπάντεχο υπεύθυνο του ελκτικού πεδίου που δημιουργήται αργά και βασανιστικά ανάμεσά μας τις τελευταίες μέρες.
 << Ο χαρακτήρας σου ώρες ώρες μου τη δίνει. Είσαι λίγο ψώνιο και εντελώς υπερόπτης. Χαρακτηρίζεις την ποίηση και τη λογοτεχνία " άχρηστα αντικείμενα" , αυτό το τελευταίο που είπες με έφερε στα όριά μου και θυμάσαι σίγουρα τη λεκτική κόντρα μας πάνω σ αυτό το θέμα που κράτησε ένα ολόκληρο βράδυ. Με κοιτάζεις περίεργα, δεν σ έχω δει να κοιτάζεις κανένα άλλο έτσι. Κοίτα, εδώ και λίγο καιρό βγήκα από μία πολύ δύσκολη για μενα ερωτική περιπέτεια και το τελευταίο που θέλω είναι κάτι πολύπλοκο ξανά.   Δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ τον εαυτό μου μαζί σου. Δεν σε πάω... Ο μόνος λόγος που βγαίνουμε μερικές φορές είναι οι κοινοί μας φίλοι, παραδέξου το, άρχισες να μου πηγαίνεις κόντρα όταν την πρώτη μέρα που βρεθήκαμε και άρχισες να μου την πέφτεις είδες ότι δεν τσιμπάω. Η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι σαν τις γκομενίτσες που συνηθίζεις να κυκλοφορείς. Δεν κρέμομαι απ τα χείλη σου όταν μιλάς όπως αυτές, και είπαμε είσαι έξυπνος αλλά κατούρα και λίγο ρε ginius δεν κατεβήκαμε από κανένα κατσικοχώρι να μας πουλάς μαγκιά!  Κι όμως, είναι αυτό το βλέμμα σου ρε γαμώτο που με κάνει να κολλάω. Ξέρω ότι δεν είσαι όσο φαλλοκράτης και σκληρός θέλεις να δείχνεις και στο λέω και σε εκνευρίζω ( το ευχαριστιέμαι και το καταλαβαίνεις).
   Απλά... Να όταν είμαστε στο σπίτι του Θανάση εχθές το βράδυ , και αρχίσαμε να μιλάμε οι δυο μας κατάλαβα ότι είσαι λίγο διαφορετικός. Δεν σε έχω ερωτευτεί, προς θεού! Είναι μόνο αυτό που μου κάνεις... Που με κάνεις να θέλω να σε φιλήσω. Είναι αυτό το βλέμμα σου που με προκαλεί.
  Στο λέω έχω βάλει στοίχημα με τον εαυτό μου να μην κάνω τίποτα μαζί σου. Δεν θέλω να έχεις να πεις ότι με έριξες, δεν θα σου κάνω τη χάρη. Αν αντέξω... Γιατί με κάνεις να σε θέλω... Να σε θέλω τρελά... Δεν μπορώ να μυρίζω το άρωμά σου όταν με πλησιάζεις, δεν μπορώ να σε κοιτάζω στα μάτια, να σε βλέπω να συνοφρυώνεσαι ( είσαι τόσο sexy όταν το κάνεις αυτό).....
  Ίσως μαζί σου να δυσκολεύομαι να ελέγξω τον εαυτό μου... Γιατί σε θέλω... Σε θέλω πολύ >>

8 σχόλια:

  1. Χμμμ...καλά τα προσωπικά στοιχήματα,φρόντισε όμως στο τέλος να μην την πατήσεις!

    ΜΜΜάκια & καλό σ/κ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Από τις κόντρες δημιουργούνται μεγάαλοι έρωτες έχω την αίσθηση....
    Πάντως να έχεις τα μάτια σου 14


    :)


    Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. χαχαχα τα κορίτσια από πάνω με κάλυψαν. Εγώ προσωπικά αν βάζαμε στοιχήματα πάντως, θα στοιχημάτιζα ότι πας με φόρα να φας το όμορφο κεφαλάκι σου :) Και καλά θα κάνεις, δηλαδή. Προς τι ο φόβος και οι άμυνες στο κάτω-κάτω?

    (καλά, τώρα που σε ανακάλυψα, θα διαβάσω προς τα πίσω, διότι μπορεί να έχεις τους λόγους σου)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. sweety θα προσεχω ;) να περνας τελεια!

    free spirit δεν το βλεπω για μαγαλο ερωτα... ειμαστε πολυ διαφορετικοι ανθρωποι... φιλια πολλα :)

    quaintrelle dandy καλως ήρθες! λες να πηγαίνω στο χείλος του γκρεμού ε? :/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Διαφορετικοί άρα θα υπάρχει και ενδιαφέρον! Αν όλα ήταν ίδια και ομαλά και εύκολα δε θα ήταν τρομερά βαρετό και προβλέψιμο?
    Μην το καταδικάζεις από την αρχή.. Απλά δώσε στην κατάσταση μια ευκαιρία, έχοντας ταυτόχρονα και λίγη προσοχή.

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Να δώσω μία ευκαιρία?... θέλω αλλά δεν ξέρω... είμαι αρκετά μπερδεμένη μέσα μου. ίσως είμαι και λίγο εγωίστρια και δεν θέλω να πιστεύει ότι " με κατάφερε" ... το ότι θα είμαι πολύ προσεχτική μαζί του πάντως μπορώ να το εγγυηθώ! ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Νομίζω ότι οι περισσότεροι, αν όχι όλοι (θα ήταν υπερβολή εξάλου κάτι τέτοιο), αναζητάμε τον απόλυτο έρωτα, αλλά στη φάση που είμαστε, κάτι τέτοιο δεν μας επιτρέπεται.
    Κι επιπλέον όλοι μας έχουμε πέσει στην παγίδα ενός έρωτα πολλά υποσχόμενου, χωρίς μέλλον.
    Αντίθετα, μπορεί από κάτι ασήμαντο, από κάτι που δεν αφήνει προοπτικές για κάτι, να γεννηθεί κάτι δυνατό.
    Κανείς μας δεν είναι σε θέση να γνωρίζει το μέλλον, άσχετα αν θέλουμε κάποια πράγματα. Και νομίζω ότι αν αφεθούμε στην στιγμή, αδιαφορώντας για το αύριο, θα δούμε τη ζωή πολύ πιο αισιόδοξα.
    Προσωπικά, έχω φτάσει σε σημείο να μην περιμένω τίποτα, πολύ απλά γιατί τα αναπάντεχα της ζωής με κάνουν πολύ πιο αισιόδοξο. Ίσως είναι λάθος, αλλά στην παρούσα φάση, αυτό θέλω να κάνω.
    Όσο για σένα, άκου την φωνούλα της ψυχής και πράττεις αναλόγως.
    =)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. sarper όντως θα ήταν όλα πολύ πιο απλά αν τα αφήναμε να πάρουν το δρόμο τους και δεν τα υπεραναλύαμε. είναι μόνο που φοβάμαι να κάνω λάθος και αυτό είναι το κακό. ξέρω πως η ζωή μας μαθαίνει μέσα από τα λάθη όμως στην πράξη δυσκολεύει το πράγμα. μακάρι να μπορούσα να αφήσω τον εαυτό μου τελείως ελεύθερο :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή