Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2011


  Μα δεν είναι υπέροχο τραγούδι? Το θυμήθηκα με αφορμή ένα κείμενο για τον Καββαδία που διάβαζα για τις εξετάσεις.  Μ αρέσει πολύ η ποίησή του και το συγκεκριμένο έχει μελοποιηθεί  εξαιρετικά και από τον Κούτρα στην παλαιότερη μορφή του αλλά και τώρα από το Υπόγεια ρεύματα. Για τη μουσική του Μικρούτσικου τα λόγια είναι περιττά.
  Να πω λίγα πράγματα για το πρόσωπο στο οποίο αναφέρεται ο Καββαδίας? O Federico Garcia Lorca ήταν ένας πολύ σημαντικός Ισπανός ποιητής αλλά και συγγραφέας. Γεννήθηκε το 1898. Συμμετείχε σε οργανώσεις συγγραφέων κατά του φασισμού και έγραψε διάφορες επιθεωρήσεις σχετικές με την ελευθερία και τη λογοκρισία. Εκτελέστηκε στη Γρανάδα στις 19 Αυγούστου, από φασίστες Φρανκιστές κατά τη διάρκεια του εμφύλιου ισπανικού πολέμου, σε ηλικία 38 ετών.
  Από αυτή την πολύ σημαντική προσωπικότητα εμπνεύστηκε ένας άλλος σπουδαίος άνδρας ο Νίκος Καββαδίας και έτσι μπορούμε να απολαμβάνουμε αυτό το μαγικό έργο σήμερα.    
Ανέμισες για στιγμή το μπολερό

και το βαθύ πορτοκαλί σου μεσοφόρι
Αύγουστος ήτανε δεν ήτανε θαρρώ
τότε που φεύγανε μπουλούκια οι σταυροφόροι


Παντιέρες πάγαιναν του ανέμου συνοδειά
και ξεκινούσαν οι γαλέρες του θανάτου
στο ρογοβύζι ανατριχιάζαν τα παιδιά
κι ο γέρος έλιαζε, ακαμάτης, τ'αχαμνά του

Του ταύρου ο Πικάσο ρουθούνιζε βαριά
και στα κουβέλια τότε σάπιζε το μέλι
τραβέρσο ανάποδο, πορεία προς το βοριά
τράβα μπροστά, ξοπίσω εμείς και μη σε μέλει

Κάτω απ' τον ήλιο αναγαλιάζαν οι ελιές
και φύτρωναν μικροί σταυροί στα περιβόλια
τις νύχτες στέρφες απομέναν οι αγκαλιές
τότες που σ' έφεραν, κατσίβελε, στη μπόλια

Ατσίγγανε κι αφέντη μου με τι να σε στολίσω;
φέρτε το μαυριτάνικο σκουτί το πορφυρό
στον τοίχο της Καισαριανής μας φέραν από πίσω
κι ίσα ένα αντρίκειο ανάστημα ψηλώσαν το σωρό.

Κοπέλες απ' το Δίστομο, φέρτε νερό και ξύδι
κι απάνω στη φοράδα σου δεμένος σταυρωτά
σύρε για κείνο το στερνό στην Κόρδοβα ταξίδι
μέσα απ' τα διψασμένα της χωράφια τα ανοιχτά

Βάρκα του βάλτου ανάστροφη
φτενή δίχως καρένα
σύνεργα που σκουριάζουνε σε γύφτικη σπηλιά
σμάρι κοράκια να πετάν στην ερήμην αρένα
και στο χωριό να ουρλιάζουνε τη νύχτα εφτά σκυλιά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου